Home
Search
Index
Definify.com
Webster
1913
Edition
Jaunce
Jaunce
,
Verb.
I.
[OF.
jancer
. Cf.
Jounce
,
Jaunt
.]
To ride hard; to jounce.
[Obs.]
Spurr’d, galled and tired by
jauncing
Bolingbroke.
Shakespeare
Webster
1828
Edition
Jaunce
JAUNCE
,
Verb.
I.
To bustle; to jaunt.
Similar Results
Jaunce
Haunce
Haunch
Jaundice
Launch
Rounce