Definify.com

Webster 1913 Edition


Fey

Fey

(fā)
,
Adj.
[AS.
fǣga
, Icel.
feigr
, OHG.
feigi
.]
Fated; doomed.
[Old Eng. & Scot.]

Fey

(fā)
,
Noun.
[See
Fay
faith.]
Faith.
[Obs.]
Chaucer.

Fey

,
Verb.
T.
[Cf.
Feague
.]
To cleanse; to clean out.
[Obs.]
Tusser.