Home
Search
Index
Definify.com
Webster
1913
Edition
Conject
Con-ject′
,
Verb.
T.
[L.
conjectus
, p. p. of
conjicere
. See
Conjecture
,
Noun.
]
To throw together, or to throw.
[Obs.]
Bp. Montagu.
Con-ject′
,
Verb.
T.
To conjecture; also, to plan.
[Obs.]
Webster
1828
Edition
Conject
CONJECT
,
Verb.
T.
To throw together, or to throw. [Not used.]
CONJECT
,
Verb.
I.
To guess. [Not used.]
Similar Results
Conject
Confect
Connect
Convent
Convert
Conjector