Definify.com
Webster 1913 Edition
Beweep
Be-weep′
,Verb.
T.
[
imp. & p. p.
Bewept
; p. pr. & vb. n.
Beweeping
.] [AS.
bew[GREEK]pan
; pref. be-
+ weep
.] To weep over; to deplore; to bedew with tears.
“His timeless death beweeping.” Drayton.
Be-weep′
,Verb.
I.
To weep.
[Obs.]
Chaucer.
Webster 1828 Edition
Beweep
BEWEE'P
,Verb.
T.
BEWEE'P
,Verb.
I.