Definify.com

Definition 2024


μέθοδος

μέθοδος

Ancient Greek

Noun

μέθοδος (méthodos) f (genitive μεθόδου); second declension

  1. following after, pursuit
  2. pursuit of knowledge, investigation, inquiry; hence, treatise
    1. mode of prosecuting such inquiry, method, system, plan
    2. doctrine
    3. “methodic” medicine
    4. (rhetoric) means
      1. means of recognizing
      2. mode of treating the subject-matter
  3. trick, ruse, stratagem

Declension

Related terms

  • ἀμεθόδευτος (amethódeutos)
  • ἀμέθοδος (améthodos)
  • ἐμμέθοδος (emméthodos)
  • εὐμεθόδευτος (eumethódeutos)
  • εὐμέθοδος (euméthodos)
  • μεθοδεία (methodeía)
  • μεθόδευμα (methódeuma)
  • μεθόδευσις (methódeusis)
  • μεθοδευτέον (methodeutéon)
  • μεθοδευτής (methodeutḗs)
  • μεθοδευτικός (methodeutikós)
  • μεθοδευτικῶς (methodeutikôs)
  • μεθοδεύω (methodeúō)
  • μεθοδηγέω (methodēgéō)
  • μεθοδιακῶς (methodiakôs)
  • μεθοδικός (methodikós)
  • μεθόδιον (methódion)
  • μεθοδίτης (methodítēs)

Descendants

References


Greek

Etymology

From the Ancient Greek μέθοδος (méthodos).

Noun

μέθοδος (méthodos) f (plural μέθοδοι)

  1. method
  2. fashion

Declension

Related terms