Definify.com

Definition 2024


κατοικέω

κατοικέω

Ancient Greek

Verb

κατοικέω (katoikéō)

  1. to dwell in, to settle in, to colonise
    1. (absolute) to settle, dwell
  2. to administer, govern
  3. (intransitive, of cities) to lie, be situated

Inflection

Derived terms

  • ἐγκᾰτοικέω (enkatoikéō)
  • ἐπῐκᾰτοικέω (epikatoikéō)
  • πετροκᾰτοίκητος (petrokatoíkētos)
  • προκᾰτοικέω (prokatoikéō)
  • σῠγκᾰτοικέω (sunkatoikéō)
  • σῠνεισκᾰτοικέω (suneiskatoikéō)

Related terms

  • εὐκᾰτοίκητος (eukatoíkētos)
  • κᾰτοίκησῐς (katoíkēsis)
  • κᾰτοικητήρῐον (katoikētḗrion)
  • κᾰτοικητήρῐος (katoikētḗrios)

References