Definify.com

Definition 2024


śīla

शील

Sanskrit

Noun

शील (śīla) n

  1. conduct, disposition, nature, tendency
  2. custom, practice, natural or acquired way of living or acting
  3. beauty, form
  4. morality, virtue

Inflection

Neuter a-stem declension of शील
Nom. sg. शीलम् (śīlam)
Gen. sg. शीलस्य (śīlasya)
Singular Dual Plural
Nominative शीलम् (śīlam) शीले (śīle) शीलानि (śīlāni)
Vocative शील (śīla) शीले (śīle) शीलानि (śīlāni)
Accusative शीलम् (śīlam) शीले (śīle) शीलानि (śīlāni)
Instrumental शीलेन (śīlena) शीलाभ्याम् (śīlābhyām) शीलैः (śīlaiḥ)
Dative शीला (śīlā) शीलाभ्याम् (śīlābhyām) शीलेभ्यः (śīlebhyaḥ)
Ablative शीलात् (śīlāt) शीलाभ्याम् (śīlābhyām) शीलेभ्यः (śīlebhyaḥ)
Genitive शीलस्य (śīlasya) शीलयोः (śīlayoḥ) शीलानाम् (śīlānām)
Locative शीले (śīle) शीलयोः (śīlayoḥ) शीलेषु (śīleṣu)

Descendants