Definify.com
Definition 2026
inproperatus
inproperatus
Latin
Participle
inproperātus m (feminine inproperāta, neuter inproperātum); first/second declension
- This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text
{{rfdef}}.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inproperātus | inproperāta | inproperātum | inproperātī | inproperātae | inproperāta | |
| genitive | inproperātī | inproperātae | inproperātī | inproperātōrum | inproperātārum | inproperātōrum | |
| dative | inproperātō | inproperātō | inproperātīs | ||||
| accusative | inproperātum | inproperātam | inproperātum | inproperātōs | inproperātās | inproperāta | |
| ablative | inproperātō | inproperātā | inproperātō | inproperātīs | |||
| vocative | inproperāte | inproperāta | inproperātum | inproperātī | inproperātae | inproperāta | |