Definify.com
Definition 2026
ingeniatus
ingeniatus
Latin
Adjective
ingeniātus m (feminine ingeniāta, neuter STEMum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ingeniātus | ingeniāta | ingeniātum | ingeniātī | ingeniātae | ingeniāta | |
| genitive | ingeniātī | ingeniātae | ingeniātī | ingeniātōrum | ingeniātārum | ingeniātōrum | |
| dative | ingeniātō | ingeniātō | ingeniātīs | ||||
| accusative | ingeniātum | ingeniātam | ingeniātum | ingeniātōs | ingeniātās | ingeniāta | |
| ablative | ingeniātō | ingeniātā | ingeniātō | ingeniātīs | |||
| vocative | ingeniāte | ingeniāta | ingeniātum | ingeniātī | ingeniātae | ingeniāta | |
References
- ingeniatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- Félix Gaffiot (1934), “ingeniatus”, in Dictionnaire Illustré Latin-Français, Paris: Hachette.